Stress

Stress is een vies, vies, vies beest, dat wist ik al wel. Nu voel ik het ook weer extra.

Wie al een tijdje meeleest hier weet dat ik een 10-tal jaren flink gesukkeld heb met mijn gezondheid. Van dokter naar specialist (reumatoloog, orthopeed, immunoloog,….), van ontstekingsremmers, spierontspanners naar anti-depressiva (terwijl ik niet eens depressief was) tot zware medicatie voor epilepsie (wat ik ook niet had), omdat geen arts ook maar een vermoeden had dat de constante, allesoverheersende pijn en de totale vermoeidheid misschien wel eens aan mijn voeding zou kunnen liggen. En toen ontdekte ik paleo en werd alles anders. Beter. Véééél beter. Ik stond ‘s ochtends op en dacht “hé, ik ben niet stijf. Geen pijn. IK. HEB. GEEN. PIJN!” Je kan niet geloven wat dat betekent, als je het niet zelf hebt meegemaakt. Ik wist niet meer wat het was om urenlang géén pijn te hebben. Op te staan en energie te hebben om de dag door te komen. Het maakte me kwaad, waarom had geen dokter eens naar voeding gekeken? 10 Jaar lang heb ik me miserabel gevoeld, was ik bang voor de toekomst. Maar het maakte me vooral héél erg dankbaar dat ik nu een nieuwe kans kreeg op een positievere toekomst.

Maar toch knaagt er soms iets. Ik vind mezelf een ‘succesverhaal’, want ik heb zoveel terug gekregen: energie om voor mezelf en mijn gezin te zorgen, energie en moed om mijn leven een heel nieuwe richting te geven, door op mijn leeftijd terug te gaan studeren om kleuterjuf te worden (en eerlijk, zonder mijn man en de steun van mijn gezin en familie zou het me niet lukken!!!). Maar het “moeiteloos afvallen met paleo” succesverhaal ben ik niet. Ik ben nog steeds te zwaar (en terug zwaarder dan toen ik met paleo begon) en heb nog steeds alle moeite om mijn gewicht naar beneden te krijgen, zelfs niet als ik “alle regeltjes” volg. En hoe meer ik erover lees, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat stress hier een flinke vinger in de pap bij heeft. Ik ben een stress-kip. Wat ik ook doe, ik heb het knopje in mijn hoofd nog steeds niet gevonden. Ik trek me veel, teveel aan, en hierdoor voel ik me ook dikwijls machteloos: ik kan niet alle problemen in de wereld, zelfs niet die in mijn eigen leven, oplossen. Dus pieker ik. Denk ik. Word ik boos en gefrustreerd, omdat dingen niet op de best mogelijke manier verlopen. Stress stress stress stresssssssssss. Vorig jaar deed ik hiervoor al een cursus “Leren loslaten” en NLP, met kleine resultaten, maar niet genoeg. Mijn stage verliep ook niet bepaald makkelijk en zorgde voor heel veel stress (en uiteindelijk ben ik dan ook niet geslaagd, waardoor ik nu de stage van vorig jaar moet overdoen).

Na een (welverdiende) ontspannende vakantie dacht ik dat ik het nieuwe schooljaar wel weer aankon, maar het feit dat ik met 1 been in het 3de jaar sta (alle vakken) en 1 been in het 2de (stage) maakt alles moeilijker. Dat wij in het 3de ook nog eens de laatsten zijn van het “oude curriculum” en alles na ons verandert, maakt het er niet makkelijker op. De organisatie èn communicatie vanuit de school lopen totaal mank (zo erg dat we vanuit de studenten al een gesprek hebben aangevraagd bij de ombudsdienst, omdat het zo niet kan), en ik heb al 3 dagen hoofdpijn. School is nog maar 3 dagen bezig. Je ziet, niet al te best. En ik voel de ontsteking zich vastzetten in mijn nek en schouders, een verkoudheid sleept plots al bijna 2 weken aan. Stress stress stress stresssssssss. Ik word wakker met pijn en ga slapen met pijn. En wat ik hoopte dat definitief tot mijn verleden zou horen is plots weer angstwekkend dichtbij. Het “fibro-spook” laat zich voelen, angst slaat me om het hart. Wat weer zorgt voor extra stress.

Eerlijk, ik heb de afgelopen maanden (vakantie, weet je wel? 3 Weken in de USA met manlief, ijsje hier, lekkers daar, als het maar glutenvrij was want daar kan ik echt heel erg niet tegen!) de teugels dus wel erg vrij gelaten. Paleo 80/20 werd paleo 50/50. En hoewel ik met goede moed aan “Project30” begon op 31/08, heb ik het niet lang volgehouden. Momenteel heb ik het zelfs heel moeilijk om me gewoon aan Paleo te houden, ik zou leven van koffie en chocola als ik kon (maar zover laat ik het gelukkig nog niet komen :p ). En ik krijg meer en meer pijn. En met de pijn komt de angst weer naar boven: wat als het maar tijdelijk was?

Hoog tijd dus om mezelf een flinke schop onder mijn achterste te geven, en mezelf terug bijeen te rapen voor ik toch maar weer aan de ontstekingsremmers moet (néé, dat pad wil ik echt niet meer op!!!). Ik heb een plan nodig. Dus in plaats van aan die paper te beginnen voor het examen Gezondheid en Preventie (Raad eens waarover? Jawel, glutenallergie, -intollerantie en coeliakie 😀 ) maar eens eerst een plan opstellen. Wat wil ik (mij terug beter voelen, energie hebben voor mezelf, mijn gezin en mijn studies en als het kan een 15-tal kilo’s kwijt :p maar dat staat onderaan het prioriteiten-lijstje momenteel!!!)? Hoe ga ik dat aanpakken? Hoe kan ik dat inplannen in mijn al redelijk volle agenda (gezin – studies – hobbies – sport)?

Ik denk dat ik hulp ga nodig hebben….dus heb jij goede (praktische) raad voor me? Dan is die héél erg welkom!

En dan maar eens beginnen met stap 1: terug naar een 100% paleo voedingspatroon. Vanaf NU.

I'm Italian, capish?

4 reacties op “StressVoeg die van jou toe →

  1. Hey, ik ben ook fibropatient en volg het dieet sinds maart. Ik eet tevens ook geen nachtschades, en omdat ik veel overgewicht heb, heb ik bij aanvang van paleo ook wat op de calorieën gelet. Niet te veel gerechten met cocosroom, niet al te veel eieren. Ik ben wel twintig kilo afgevallen en nu ben ik stabiel. Ik heb terug een gezond bmi. Ik probeer 100 procent paleo te eten, of kom, 99 procent 😉 Maar in het weekend kies ik dan eens om iets niet paleo te eten. Zondag koos ik er bewust voor om een croque monsieur te eten. Ik drink ook alcohol in het weekend. Mijn zenuwpijnen zijn er mee weggegaan. Ik heb wel nog last van mijn rughernia, ( wat logisch is ) maar ik heb veel energie, sta niet meer stijf op en recupereer terug veel sneller. Ik probeer het allemaal simpel te houden , zodat ik het kan volhouden. Om de twee maanden kies ik eens voor frietjes of voor kaas met brood. En zo lukt het me wel. Je vind met in de paleo belgie groep, 😉

    1. Hoi Christa, fijn dat jij je ook zoveel beter voelt! Ik ga inderdaad eens een tijd terug 100% paleo eten, en denk dat dat ook al veel gaat doen, waarschijnlijk is de hoofdpijn en ontstekingen daar snel weer wat beter mee. Maar helaas weet ik al uit ervaring dat dat niet dè oplossing is voor mijn stress-probleem. Dus ga ik op zoek hoe ik stress onder controle krijg en houd!

  2. Hier ook sinds een stressy periode niet echt goed bezig en het ergste is, ik voel me niet slechter en dan is het makkelijk om in de cirkel te blijven zitten, het grappige is dat ik vandaag weer gestart ben en ook strikt, ontbijt ging goed, de grote uitdaging is nu geen tussendoortjes en max 2 koppen koffie,……:-)

    1. Ik was er even tussenuit, samen met Elke naar het Ancestral Health Symposium, en dat heeft ongelooflijk deugd gedaan! Een dag vol gelijkgestemden, ver weg van de stress van school. Voel me ineens stukken beter. En nu proberen dat gevoel vast te houden he 🙂

Laat een antwoord achter aan Misssexandthecity Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.